จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

วันจันทร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

เครื่องดนตรีประเภทตี กลองปู่เจ่


                            กลองปู่เจ่ เป็นเครื่องดนตรีประเภทตี มีรูปร่างคล้ายกลองยาวซึ่งเรียกกลองชนิดนี้ว่า "กลองก้นยาว"ไม้ที่จะนำมาสร้างเป็นตัวกลองก่อน ไม้ที่นิยมกันมาก ได้แก่ ไม้ซ้อ  และไม้ขนุน  เมื่อได้ไม้แล้วนำมาถากพอเป็นรูปร่าง หน้ากลองกว้างประมาณ 25 - 28 เซนติเมตร ความยาวของไหกลองประมาณ 40 เซนติเมตร ความยาวจากไหถึงส่วนคอดประมาณ30เซนติเมตรความยาวส่วนคอดประมาณ 20 เซนติเมตร และความยาวส่วนท้ายประมาณ 47 -50 เซนติเมตร สำหรับหนังที่ใช้ขึงเป็นหนังหน้ากลอง นิยมใช้หนังวัวตัวเมีย ไม่มีรอยแส้ และต้องเป็นหนังจากลำตัวด้านซ้าย เพราะมีลักษณะบางไม่ด้านหรือหนาเหมือนหนังจากลำตัวด้านขวาที่ถูกนอนทับ เสียงกลอง จะดังกังวานไพเราะ ต้องมีการติดถ่วงหน้าหรือติดขี้จ่ากลองซึ่งหมายถึงการตีกลองปู่เจ่มักพบเห็นในงานบุญของวัด ขบวนแห่ต่างๆ รวมถึงการแห่หรือประโคมประกอบการฟ้อนเชิง ฟ้อนดาบ เต้นโต ฟ้อนนางนก กระทั่งการปล่อยว่าวควัน และโคมไฟ เป็นต้น



ติดตามข่าวสารดีๆเกียวกับดนตรีไทยได้ที   http://www.livethaimusic.com/

วันอาทิตย์ที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

เครื่องดนตรีประเภทตี ตะโล้ดโป๊ด


                                ตะโล้ดโป๊ด  เป็นเครื่องดนตรีประเภทตี กลองตะโล้ดโป๊ดนั้นขึ้นด้วยหนังสองหน้า หุ่นกลองทำด้วยไม้แก่นเนื้อแข็ง และใช้สายโยงเร่งเสียงมีรูปร่างลักษณะ และขนาดเช่นเดียวกับ "เปิงมาง"และ "สองหน้า" แต่ตัวกลอง  ยาว  78  ซ.ม.  ซึ่งยาวกว่าสองหน้าประมาณ  20  ซม. หน้ากลองตะโล้ดโป๊ดข้างหนึ่งใหญ่  มีขนาดกว้างประมาณ 20  ซม.  ส่วนอีกข้างหนึ่งเล็ก  วัดผ่านศูนย์กลางประมาณ  17  ซม. มีหูผูกห้อยทำด้วยหนังอยู่ตรงขอบทางหน้าเล็ก และใช้ตีทางหน้าเล็ก ตะโล้ดโป๊ดปกติก็ใช้บรรเลงร่วมกับกลองแอว์  และเครื่องดนตรีอื่น ๆประกอบการเล่นเพลงพื้นเมืองภาคเหนือ  เช่น  ฟ้อนเทียน  ฟ้อนเล็บ  ฟ้อนเมือง  และใช้ตีเข้าขบวนแห่เคลื่อนที่ในงานพิธีพื้นเมืองภาคเหนือ




ติดตามข่าวสารดีๆเกียวกับดนตรีไทยได้ที   http://www.livethaimusic.com/

วันเสาร์ที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

เครื่องดนตรีประเภทตี กลองถิ้งบ้อม


                                        กลองถิ้งบ้อม  เป็นเครื่องดนตรีประเภทตีมีลักษณะเป็นกลองสองหน้ารูปลักษณ์คล้ายกลองสะบัดชัย แต่มีขนาดเล็กกว่ากลองสะบัดชัย 2 - 3 เท่าที่มาของชื่อเรียกตามเสียงกลองที่ตีรับกันระหว่างกลองสิ้งหม้องกับกลองทั่ง “ถิ้ง”และ “บ้อม”เวลาบรรเลงเสียงจะดัง “ถิ้งบ้อม ๆ”กลองทั่งเป็นจังหวะหลักพร้อมกับเสียงฆ้อง รับกับเสียงกลองสิ้งหม้องให้มีเสียงถิ้งบ้อม ๆ ๆ โดยมีฉาบ  2 คู่ตีขัดจังหวะ เชื่อมรับกันไป
ทั้งนี้อาจมีชื่อที่ใกล้เคียงกับชื่อนี้บ้าง เช่น เทิ้งบ้อง ทิ้งบ้อม ทิ่งบ่อม เถิ้งบ้อม เป็นต้น แต่ก็ล้วนเป็นชื่อเรียกตามเสียงที่ได้ยินทั้งนั้น เวลาตีใช้ไม้นวมตีเป็นจังหวะ ๆ ไปวงกลองถิ้งบ้อมใช้ตีในขบวนแห่นาคสามเณและยังใช้ตีประกอบการฟ้อนเชิง ฟ้อนดาบ และตีในขบวนแห่ทั่วไป



ติดตามข่าวสารดีๆเกียวกับดนตรีไทยได้ที   http://www.livethaimusic.com/

วันศุกร์ที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

เครื่องดนตรีประเภทตี กลองสิ้งหม้อง



                              กลองสิ้งหม้อง  เป็นเครื่องดนตรีประเภทตี เป็นกลองหน้าเดียวลักษณะคล้ายกลองยาว เวลาตีจะมีเสียงดัง "สิ้งหม้อง ๆ" กลองสิ้งหม้องนั้นทำมาจาก ไม้ขนุน ไม้มะม่วง  หรือไม้ฉำฉา ก็ได้ ขนาดและสัดส่วนของตัวกลอง แต่เดิมใช้ขนาดของหน้ากลองกำหนดสัดส่วนอื่นคือความยาวของไหกลองยาว ๑ เท่าของหน้ากลอง  ความยาวจากไหกลองถึงก้นกลองยาว ๒ เท่าของหน้ากลองสัดส่วนที่นิยมปัจจุบันคือ
หน้ากลองกว้างประมาณ ๒๐ - ๓๐ เซนติเมตร ความยาวไหประมาณ ๒๕ - ๓๐ เซนติเมตร และความยาวส่วนท้ายประมาณ ๔๓ - ๔๕ เซนติเมตร หนังสำหรับหุ้มหน้ากลองนั้น ใช้หนังวัวตัวเมีย วิธีการหุ้มขึงให้ตรึงโดยใช้สายเร่งเสียงยึดโยงระหว่างคร่าวหูหิ่งกับเล็บ ช้าง ดึงให้หนังอยู่ตัวจนใช้การได้โดยทั่วไปแล้ววงกลองสิ้งหม้องใช้ในการตีประกอบการฟ้อนเชิง ฟ้อนดาบ และใช้ตีในขบวนแห่โดยทั่วไป



ติดตามข่าวสารดีๆเกียวกับดนตรีไทยได้ที   http://www.livethaimusic.com/

วันอังคารที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

เครื่องดนตรีประเภทเป่า ขลุ่ยเมือง


                              ขลุ่ยเมือง   เป็นเครื่องดนตรีประเภทเป่า โดยขลุ่ยเมืองจะมีรูเสียง 7 รู หรือ 6 รูเสียง ก็ได้
เป็นเครืองคนตรีที่ใช้เป่าร่วมบรรเลงวงสล้อซอซึงทางภาคเหนือมีลักษณะใกล้เคียงกับขลุ่ยหลิบแต่ไม่มีรูค้ำ
ขลุ่ยพื้นเมืองนั้นทำจากท่อพลาสติก ไผ่รวก หรือประเภทไม้เนื้อแข็งก็ได้ การเล่นก็เหมือนขลุ่ยทั่วไปมักอาศัยความชำนาญของผู้เล่นเป็นหลัก



ติดตามข่าวสารดีๆเกียวกับดนตรีไทยได้ที   http://www.livethaimusic.com/

วันอาทิตย์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

เครื่องดนตรีประเภทดีด พิณอีสาน


                                 พิณอีสาน   เป็นเครื่องดนตรีประเภทดีด เป็นพิณที่ 2 สาย 3 สาย หรือ 4 สายก็ได้มักจะทำด้วยไม้ไม้ขนุนที่มีน้ำหนักเบาและให้เสียงทุ้มกังวานไพเราะกว่าไม้ชนิดอื่น มีรูปร่างคล้ายกีตาร์แต่ฝีมือหยาบกว่า โดยแบ่งออกเป็น2 คู่ เป็นสายเอก 2 สาย และสายทุ้ม 2 สาย ปัจจุบันใช้สายกีตาร์แทนการขึ้นสายไม่มีระบบแน่นอน เวลาเล่นใช้มือกดที นมหรือขั้นที่ใช้นิ้วกดบังคับระดับเสียงจะไม่ฝังตายตัวเหมือนกีตาร์หรือแมนโดลิน การเล่นก็เล่นเป็นเพลงเรียกว่าลาย โดยมากพิณจะเล่นคู่กันกับแคน และวงดนตรีพื้นบ้านภาคอีสาน



ติดตามข่าวสารดีๆเกียวกับดนตรีไทยได้ที   http://www.livethaimusic.com/

วันเสาร์ที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

เครื่องดนตรีประเภทตี เปิงมาง


                         เปิงมาง  เป็นเครื่องดนตรีประเภทตี เดิมเป็นเครื่องดนตรีของชาวมอญ เล่นในวงปี่พาทย์มอญ ภายหลังชาวไทยนิยมนำมาบรรเลงที่ประกอบด้วยกล่องสองหน้าที่ขึงด้วยหนัง ตัวกลองทำด้วยไม้จำนวน ๗-๙ ใบ ผูกเป็นราวอยู่ในชุดเดียวกัน ขึงด้วยหนัง ๒ หน้า ขึ้นหน้าด้วยหนังเรียดโยงสายเร่งหนังหน้ากลองเป็นแนวยาวตลอด หุ่นกลอง มีขนาดใหญ่เล็กลดหลั่นกัน เทียบเสียงเท่ากับเครื่องดนตรีอื่นๆ ในวงตามบันไดเสียง กลองเหล่านี้แขวนไว้กับคอกไม้ที่ทำด้วยไม้เนื้อแข็ง ประกอบกันเป็นรูปโค้ง คนตีนั่นในคอก ตีด้วยมือตามจังหวะ และทำนองเพลงเวลาบรรเลงต้องติดข้าวสุกบดผสมขี้เถ้าตรงกลางก่อนลูกเปิงมางแต่ละใบจะมีห่วงไว้แขวน คอกเปิงมางทำเป็นรั้ว ๓ ชิ้นติดต่อกัน โดยใช้ตะขอ



ติดตามข่าวสารดีๆเกียวกับดนตรีไทยได้ที   http://www.livethaimusic.com/